ห่างหายไปนานกับเจ้าบล้อกอันนี้ กีเ่ดือนแล้วก็ไม่รุ้ รู้แต่ว่า ช่วงที่หายไป
ก็ไม่ได้เข้าเอกทีนตามไปด้วย เทอมที่ผ่านมาืยุ่งสุดๆเลย เหนื่อยจัง
เทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายของการเรียนแล้ว เร็วชะมัดเลย แปร้ปๆ ก็จะเรียนจบแล้ว
อะไรก็ดูต้องคิดไปหมด เราวางแผนอะไรไว้มากมาย จนมันยุ่งเหยิง
พอคิดว่าจะต้องคิด ก็ไมอ่ยากคิด กัวมันอึดอัด เลยพับไว้ก่อน
จริงๆ ช่วงก่อนหน้านี้เป็นช่วงทีเ่ครียดกับชีวิตหลังเรียนจบมากว่าจะไปทำอะไรยังไงต่อดี
เคยมีแพลนว่า โอเคจบตรีนะ เราจะเรียนโทต่อเลย เหตุด้วยที่บ้านสนับสนุนมาก จนเราไม่รุ้ว่าเราอยาก
เรียนเองหรือว่าโอเคเราโดนหลอหลอมให้คิดว่าต้องทำแบบนี้นะ แต่พอเข้าเวป MBA จองจุฬาก็พบว่า
ยังไงให้ตายก็สมัครไม่ทันเนื่องจาก cu-tep ก็ยังไมไ่ด้สอบไอ้คะแนนที่เคยสอบตอนปี 1 ก็อายุยืนยาวไม่ถึง
ไหนจะ cu-best อีก แล้วเราก็รู้ว่าเราทำทุกอย่างให้พร้อมไม่ทันวันที่ 11 ธันวาแน่นอน บัญชีไม่มีการยืด
หยุ่นเรื่องคะแนนเหมือนนิเทศเลย อย่างน้อยเจ้าปิ๊กเพื่อนรักก็ยังยื่นนิเทศทัน แต่เราก้ไม่สามารถเรียนปีเดียวกับ
มันได้ จริงๆวูบหนึงก็เคยคิดว่าหรือจะเรียนโทนิเทศอีกดีหว่า ไหนๆก้อยากเรียนกับปิ๊กด้วย แต่พอคิดว่า
เราจะไม่ไ่ด้เปิด โลกเลย อาจารย์ก้อคนเดิมที่เคยเรียนด้วย ตึกเรียนก็ตึกเดิม คนก็หน้าเดิมๆ มันก็ไม่อยากเรียน
ขึ้นมาจริงๆเราสนใจ งานด้าน digital marketing มาก แต่ก็ไม่รุ้จะเอายังไงดี โทที่เรียนเี่กี่ยวกับสาขานี้ก็ดัน
ต้องการคนที่มีประสบการณ์
ถึงสองปีด้วยกัน เราคงรอไม่ไหว เอาละหลังจากไปขอร้องพี่ที่บัญชีเรื่องคะแนนแล้วก็พบว่า เราคงไ่ม่ได้เรียนโท
ปีหน้าแน่นอน ก็เฮิทอยู่พักหนึ่ง เพราะว่าไม่อยากว่างไปเต็มๆ 1ปี แต่ก็ตั้งสติว่า งั้นลองหางานทำดีกว่า ไอ้พวกเด้ก
จบใหม่ จริงๆก็อยากลองสมัครงานกันทุกคน ประเด็นที่คุยกันก็มักจะเป็นเรื่องพวกนี้ ทุกคนอยากไปทำงานของ
บริษัทลูกค้า ทุกคนขยาดงานโฆษณา และไม่อยากทำกับเอเจนซี่ แปลกแต่จริงที่คนที่อยากจะเดินสายงานนี้ต่อ
มีไม่ถึง 5 คนเลยด้วยซ้ำความจริงก็คือความจริงๆ ตอนนี้รู้สึกรอบตัวกำลังคาดหวังอะไรบางอย่าง การเรียนจบ
ทำให้พ่อแม่ไดดีใจอีกครั้ง แต่เรากลับไม่รุ้ว่าจะทำยังไงต่อไป
แผนตอนนี้ที่ต้องทำคือ ตั้งใจอ่านหนังสือสอบ
ไอเอลท เพราะแอบมีแผนที่คิดคนเดียวว่าจะไปเรียนต่อ แต่มันเป็นทุนนะถ้าสอบได้ก็ต้องโปะเงินตัวเองเข้าไป
ด้วย ในวงเลบถ้าสอบได้ แล้วแม่ก็พูดมาว่าถ้าสอบได้ค่อยมาว่ากัน แต่เราว่ามันอาจจะดูไม่เห็นภาพ เท่าการเรียนต่อโทในเมืองไทยนะ
อันนั้นดูแน่นอนกว่า ตอนนี้ชีวิตกำลังลุ้นมาก อยากให้สิ่งที่คิดอยู่ตอนนี้ สำเร็จขึ้นมาจริงๆ ก็คงจะมีความสุขมากๆ
เราเคยมั่นใจในภาษาอังกฤษของตัวเองระดับหนึงเลยตอนเอนทราน จริงๆไม่ได้ชอบเลยนะตอนเด็ก แต่พอสอบ
ช่วงม.ปลาย มันได้คะแนนดี ตอนเอนทืได้คะแนนดี ก็เริ่มคิดว่าเอ๊ะหรือเราจะชอบหว่า จริงๆนะเราว่าการที่
เรามั่นใจอะไร มันส่งผลระดับนึงในการทำสิ่งนั้นเพราะการคิดว่าเราทำได้ มันเหมือนเป็นจิตวิทยาที่ช่วยเราด้วย
แต่พอเข้ามหาลัยเรียนภาษาอังกฤษปีแรกๆ ก็ยังโอเคอยู่นะ แต่พอหลังๆเกรดเริ่มเหลือ ซี อย่าง ซี+นี้ยากมากกว่าจะได้ เพื่อนทุกคนทำไมเก่งจัง เราเลยเริ่มคิดว่าเรานี้มันช่างโง่จริงๆ ความมั่นใจหายไป รู้สึกตัวเองโง่อังกฤษมาก
รู้สึกแย่ไปเลย เทอมที่ผ่านมาอังกฤษได้ ซี เพียวๆ ไม่มีประจุ มันเป็นการฉุดเกรดเราลงเลยละ อยากจะร้องไห้
แต่ใช่ว่าวิชาอื่นเกรดดีนะ ก็พอกันแหละ แต่ว่าสิ่งที่ทำให้รู้สึกดีกับภาษาอังกฤษขึ้นมาในช่วงนี้ก็คือ
อาทิตย์ที่แล้วไปสอบ โทอิคมา แล้วได้คะแนนมา 770 มันรู้สึกดีใจมากอย่างบอกไม่ถูกจริงๆเรารุ้ว่ามันไมไ่ด้ยาก
ถ้าเทียบกับ โทเฟล ไอเอลท cu-tep /tu-get whatever ถึงแม้คนอื่นจะมองยังไงก็ตาม เราก็ยังภูมิใจในคะแนน
ของเรามาก ถึงเพื่อนที่มหาลัยจะคิดว่าแกได้เยอะนี้มันก็คงง่ายมาก ก็ช่างเราไม่แคร์แล้ว ตอนนี้มีกำลังใจมากมากโขเลยที่จะเตรียมตัวสอบต่อไป สุ้คำเดียว ต้องลองด้วย :):)
อัพไม่เป็นระเบียบที่สุด ตอนนี้พอได้คะแนนโทอิคมา ก็เริ่มที่จะหางานสมัครแล้ว เราไม่รุ้มันเป็นคุณสมบัติที่จะ
ช่วยหรือเปล่าเหมือนกัน แต่อย่างน้อยก็รูทิศทางแล้ว ตอนนี้อยากไปเที่ยวมาก ตอนปิดเทอมก้ไดไ้ปเที่ยวมาแล้วสนุกสนาน ความสุขที่ได้เที่ยวมันมันหมดไปเร็วจริงๆ ตอนนี้รอให้ถึงเดือนธันวาไม่ก็
มกราอาจจะได้ไปเที่ยวสมใจอีกสักรอบ ยังไม่รุ้โชคชะตา แต่แววมา ไม่ที่ใดก็ที่หนึ่งละเนอะๆ อย่างน้อยก็ยังมี
อะไรรอเราอยู่ละวะๆๆๆ เอนทรี่นี้อัพเดทบวกบ่นและสับสนสุดๆๆ ไม่รุ้จะฟิตเขียนอีกเมื่อไรนะเนี่ยย
edit @ 15 Nov 2009 19:17:47 by choco
Havent Met You Yet (Full/Official) - Michael Bubléedit @ 15 Nov 2009 19:27:35 by choco
